Waarom?

Er gaat veel goed in de ggz, maar een reeks van recente kwantitatieve en kwalitatieve evaluaties van de 10.000 ggz-instellingen in Nederland, die samen de aanbodkant van de ‘markt’ vormen, roept dringende vragen op. Kosten stijgen, maar er is mismatch tussen zorgbehoefte en zorgconsumptie, zodanig, dat het aanbod voor enkelvoudige problematiek dat voor complexe problematiek dreigt te verdringen. Steeds meer mensen doen een beroep op het ziektemodel van 1-op-1 specialistische zorg in de ggz, omdat er onvoldoende wordt gedifferentieerd tussen existentiële, sociale, lifestyle, somatische, traumatische en predispositie dimensies van psychisch lijden. Hiervoor zijn vier transities nodig.

afbeelding
Image
4 transities nodig

Behandeling in de ggz is met name gericht op specialistische symptoomreductie volgens evidence-based richtlijnen, maar is niet voldoende geïntegreerd met het dagelijks leven waarin mensen willen leren ‘hun ding’ te doen, ondanks meer dan gemiddelde psychische kwetsbaarheid. 

Er wordt te weinig gebruik gemaakt van large-group benaderingen om 1-op-1 zorg te vervangen en van leergroepbenaderingen in herstelacademies. 


Om een goede en rechtvaardige ggz te realiseren, zal de ggz anders georganiseerd en ingevuld moeten worden, en zal de samenleving een meer diverse kijk op psychisch lijden dienen te ontwikkelen. In feite betekent dit een transformatie op meerdere fronten die niet makkelijk is te realiseren.